La Grande Chapelle en el Festival Oude Muziek Utrech 2024
31/08/2024. Hortus Musicus, Johan van Veen.
«…
Sinds jaren volg ik het ensemble La Grande Chapelle onder leiding van Albert Recasens, dat zich inzet voor de herontdekking van vrijwel vergeten Spaanse muziek van de 16e tot de 18e eeuw. Een aantal producties is verschenen op het eigen label van het ensemble, en die zijn stuk voor stuk uitstekend. Voor zover ik me kan herinneren is het nog niet eerder op het festival geweest, dus toen het concert in de Domkerk werd aangekondigd in de festivalbrochure heb ik dat direct genoteerd. Het was een genoegen dit ensemble daar aan het werk te zien en te horen. Het programma was gewijd aan Alonso Lobo (1555-1617), één van de laatste vertegenwoordigers van de Spaanse Gouden Eeuw. Hij is niet onbekend, maar wordt wel overschaduwd door zijn beroemde tijdgenoot Victoria. Dat is jammer, zoals dit concert aantoonde. Centraal stond de Misssa Beata Dei genitrix, dat gebaseerd is op een motet van Guerrero, dat het programma opende. De delen van de mis werden afgewisseld met motetten; in totaal zes motetten van Lobo werden gezongen. Terwijl in de mis het volledige ensemble van twaalf stemmen en orgel van de partij was, waardoor haar monumentaliteit optimaal uit de verf kwam, werd in enkele motetten het aantal zangers gereduceerd. Heel expressief was het slotstuk, Versa est in luctum, onderdeel van het Dodenofficie. Bijzonder was het Ave Maria voor acht stemmen: acht zangers stonden op het podium onder het orgel, vier zangers op de kansel daarboven, waardoor het klankbeeld een mooie diepte kreeg. Eén van de sterke punten van La Grande Chapelle is de kwaliteit van de zangers en de volstrekte homogeniteit van het ensemble alsmede de perfecte balans tussen de stemmen. De vocale lijnen werden mooi uitgewerkt en de dynamiek goed en effectief gedoseerd. Voor veel toehoorders zal het de eerste kennismaking met dit ensemble zijn geweest. Het concert werd met veel bijval ontvangen; dat was geheel verdiend. Ik hoop ze op één van de komende edities terug te zien.»
Traducción:
«Desde hace años sigo al conjunto La Grande Chapelle, dirigido por Albert Recasens, que se dedica al redescubrimiento de la música española prácticamente olvidada de los siglos XVI al XVIII. Varias producciones han aparecido en el sello discográfico del conjunto, y todas ellas son excelentes. Por lo que recuerdo, nunca antes había estado en el festival, así que cuando se anunció el concierto en la catedral en el folleto del festival, lo anoté inmediatamente. Fue un placer ver y escuchar a este conjunto en acción. El programa estaba dedicado a Alonso Lobo (1555-1617), uno de los últimos representantes del Siglo de Oro español. No es un compositor desconocido, pero se ve eclipsado por su famoso contemporáneo Victoria. Es una lástima, como demostró este concierto. El centro del programa lo ocupó la Missa Beata Dei genitrix, basada en un motete de Guerrero, que abrió el programa. Las partes de la misa se intercalaron con motetes; en total se cantaron seis motetes de Lobo. Mientras que en la misa participó el conjunto completo de doce voces y órgano, lo que resaltó de manera óptima su monumentalidad, en algunos motetes se redujo el número de cantantes. Muy expresiva fue la pieza final, Versa est in luctum, parte del Oficio de Difuntos. Destacó el Ave María para ocho voces: ocho cantantes se situaron en el escenario bajo el órgano y cuatro cantantes en el púlpito situado encima, lo que dotó al sonido de una bonita profundidad. Uno de los puntos fuertes de La Grande Chapelle es la calidad de los cantantes y la absoluta homogeneidad del conjunto, así como el perfecto equilibrio entre las voces. Las líneas vocales estaban muy bien trabajadas y la dinámica estaba bien dosificada y era eficaz. Para muchos oyentes, habrá sido su primer contacto con este conjunto. El concierto fue recibido con gran aplauso, totalmente merecido. Espero volver a verlos en alguna de las próximas ediciones.»